برای تو

برای تو

که بهار نگاهت

عشق را فارغ می کند

.

.

.

خویش را در مردم تو یافتم

ترافیک

اینقدر ترافیک ذهنیم زیاد است که نمی دانم حروف را اجتماعی کنار هم بنشانم یا عاطفی یا...

احتیاج به مرخصی استعلاجی دارم از طبیب محبوبم.

یا حق.

اشک را تردید آمدن است

            ...

انتظار

 

آسمان را

فرش نگاهت خواهم کرد ،

                           اگر بیایی...

 

...

آدمی همیشه عاشق آن چیزی است که ندیده است و

                                                             نشنیده است و

                                                 فهم نکرده است،

                                              و شب و روز آن را می طلبد

 و از آنچه فهم کرده است و دیده است ملول و گریزان است .

                                                                          گزیده ای از فیه مافیه

یوسف مصری را دوستی از سفر رسید. گفت :جهت من چه ارمغان آوردی؟

گفت : چیست که تو را نیست و تو بدان محتاجی؟ الا جهت آنکه از تو خوبتر هیچ نیست، آینه آورده ام

تا هرلحظه در وی مطالعه کنی.

گزیده ای از فیه مافیه

بابی از عشق

عشق آنجا بود که فراق به اختیار معشوق وصال تر بود از وصال به اختیار عاشق.

زیرا که در اختیار عاشق در وصال عاشق نظر گاه معشوق نیست، و او را از وی هیچ حساب نیست و در اختیار معشوق فراق را عاشق نظرگاه دل معشوق آید و مراد و اختیار او را ، و این مرتبتی بزرگ است در معرفت.

اما این کس به کمال فهم نتواند کرد.

رساله عرفانی در عشق اثر احمد غزالی و سیف الدین باخرزی( عرفای قرون ششم و هفتم)

تقدیم به افسانه عزیزم

 

چو بستي در بروي من به كوي صبر رو كردم              چو درمانم نبخشيدي به درد خويش خــــــو كردم

چرا رو در تو آرم من كه خود را گم كنم در تـو               به خود باز آمدم نقش تو در خـــود جستجـو كردم

خيالت ساده دل تر بود و با ما از تـو يك رو تر              من اينهـــــا هر دو بـــا آيينــــه دل روبـــــــرو كردم

فــــروآ اي عـزيز دل كه من از نقش غيــر تــو              ســراي ديـــده با اشك نــدامت شستشــو كردم

صفــــايي بود ديشب با خيـــالت خلوت ما را              ولـی من بــــــاز پنهــــــاني تــــــــرا هم آرزو كردم

تو با اغيار پيش چشم من مي در سبو كردي             من از بيم شمــــاتت گريــــه پنهان در گلـــو كردم

ازيــن پس شهريــــــارا ما و از مردم رميـدنهـا              كه من پيـوند خــــاطر با غـــزالي مشك مو كردم

 

                                                              

روی در کعبه این کاخ کبود آمده ایم  

چون کواکب به طواف و به درود آمده ایم

سرمه عشق تو دیدیم و ز زهدان عدم

کور کورانه به دنیای وجود آمده ایم

 

این طهرون که می گن اینجاست؟!!!

چه خبره !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!